कीर्तिपुर अस्पतालको बर्नवार्ड बेड नम्बर ४०७ लमतन्न छिन्। महोत्तरी भंगाहाकी प्रमिला देवी सदा (३५) उनको शरीरभरि सेतो पट्टी बाँधिएको छ ।

पी,डा बढ्दा छ,टपटिन खोज्छिन् । ७० प्रतिशत जलेको शरीर, छ,टपटिन पनि कहाँ मिल्छ र ? पी,डा व्यक्त गर्ने एक मात्रै माध्यम छ उनीसँग, लामो-लामो सुस्केरा र ऐया ! ऐया !! आवाजसँगै बगिरहने आँ,सु ।

शरीर मात्रै जलेको छैन, उनको मनसमेत जलेको छ । तन र मन दुवै ज,लाएर बे,पत्ता छन् उनले सर्बस्व सुम्पिएका श्रीमान् शंकर सदा ।

शंकरले श्रीमती प्रमिलालाई मात्रै होइन, सासू रेशमा (६५)लाई पनि आ,गोले ज,लाएका छन् । आमा-छोरी दुवै कीर्तिपुर अस्पतालको बर्न वार्डमा उपचाररत छन् ।

‘सधैं मार्छु-जलाउँँछु त भन्थ्यो, पापीले आखिर ज,लाएरै छोड्यो, म,र्नु न बाँच्नु बनाएर गयो, प्रमिलाकी आमा रेशमाले भनिन् ।

छोरी प्रमिलाको तुलनामा आमा रेशमाको शरीर कम जलेको छ । उनी यताउता हिँडडुल गर्न र कुराकानी गर्न सक्छिन् । उनीहरूको उपचारमा संलग्न चिकित्सक डा. विनोद लामाका अनुुसार प्रमिलाको ७० प्रतिशत र उनकी आमा रेशमाको १० प्रतिशत शरीर ज,लेको छ ।

शनिबारको त्यो त्रासदीपूर्ण रात – शंकर पछिल्लो एक वर्षदेखि श्रीमती प्रमिलासँगै ससुरालीमा बस्दै आएका थिए । घरायसी वि,वादका कारण उनीहरूबीच बेला-बेला झ,गडा परिरहन्थ्यो ।

रेशमाका अनुसार जाँ,डरक्सी खाएर मा,तेपछि शंकरले प्रमिलालाई ‘तँलाई मा,र्छु, आ,गो ल,गाइदिन्छु’ भन्थे । तर उनले नशाको तालमा भनेका होलान्, त्यस्तो नीच हर्कत गर्दैनन् होला भन्ने लाग्थ्यो रेशमालाई तर शनिबार नहुनुपर्ने भइदियो ।

सदाझैं बेलुकाको खाना खाएर सुतिरहेका थिए प्रमिला र उनकी आमा रेशमा । सानो कच्ची घरको एउटै कोठाभित्र खाटमा प्रमिला र भुईंमा रेशमा सुतेका थिए ।

शंकर सो दिन पनि र,क्सीले मा,तेका थिए । राति करिब ११ बजेतिर उनले श्रीमती प्रमिलाको शरीरमा मट्टीतेल खन्याएर आ,गो लगाइदिए र कोठाको ढोका बाहिरबाट बन्द गरेर फ,रार भए ।

आ,गोको लप्कामा परेपछि प्रमिला चिच्याउन थालिन् । आमा ब्युँझिइन् । छोरीको शरीरमा आ,गो दन्किएको देखिन् । कोठाभित्र भएका लत्ताकपडा प्रयोग गरेर आ,गो निभाउने कोसिस गरिन् ।

पानी लिन बाहिर निस्किन खोजिन् तर कोठा बाहिरबाट बन्द थियो । छोरीलाई जोगाउने कोसिस गर्दागर्दै उनी आफैं पनि ज,लिन् ।

बन्द कोठाभित्र दन्किएको आ,गोको अगाडि उनको केही सिप लागेन । त्यो झुपडीभित्रको को,लाहल र चि,च्याहट छिमेकीले थाहा पाए र ढोका खोलेर आमा-छोरीको उद्धार गरे ।

प्रमिलाकी आमा रेशमा ‘दिनभर काम गरेर थाकेकी थिएँ शरीरमा मट्टीतेल परेको थाहा नै पाइनँ, बाहिर जाउँ भने ढोका बन्द थियो आ,गो निभाउँ भने न कपडा सद्दे थिए, न पानी, रेशमाले शनिबार मध्यरातको त्यो त्रासदी सम्झिइन् छिमेकीहरूले उद्धार गर्दा प्रमिला बे,होस् थिइन् ।

उनको शरीरको अधिकांश भाग जलेको थियो भने रेशमाको पिठ्युँ र दाहिने हात जलेको थियो ।

प्रमिलालाई आफन्तहरूले जनकपुर प्रादेशिक अस्पताल पुर्‍याए । त्यहाँका डाक्टरले काठमाडौं लैजान सुझाए । तर, घरको आर्थिक अवस्था नाजुक भएकाले आफ्नै खर्चमा उपचार गराउन सक्ने अवस्था थिएन ।

त्यसैले बर्न भ्वाइलेन्स सर्भाइबर्स (बीभीएस) संस्थाको सहयोगमा उनीहरुलाई उपचार गर्न काठमाडौंको कीर्तिपुर अस्पताल ल्याइयो । आईसीयूमा राखेर प्रमिलाको उपचार थालियो ।

डा. लामाका अनुसार प्रमिलाको स्वास्थ्य अवस्था गम्भीर छ । उनको स्वास्थ्यबारे अहिल्यै केही भन्न सकिने अवस्था छैन । तर उनकी आमा रेशमाको जलेको घाउमा मल्हमपट्टी लगाए पनि उनलाई भने वार्डमा भर्ना गरिएको छैन ।

तर जलेको घाउमा इन्फेक्सन बढेमा कुनै पनि बेला भर्ना गर्नुपर्ने अवस्था आउनसक्ने डा. लामा बताउँछन् ।

प्रमिला घरेलु हिं,सामा परेको यो पहिलो घ,टना होइन । श्रीमानले कु,टपिट गरेको भन्दै यसअघि प्रमिला र उनका माइती पक्षका अभिभावक प्रहरीकोमा पुगेका थिए । तर सुरुमा प्रहरीले उनीहरु बीचको वि,वाद साम्य पारेको थियो ।

महोत्तरी प्रहरी प्रमुख एसपी कृष्णप्रसाद पंगेनीले शंकरको ज्यादतीको रिपोर्ट पहिले पनि आफूहरुकहाँ आएको र अहिलेको घ,टना घरायसी वि,वादकै कारण भएको बताए । ‘प्रारम्भिक अनुसन्धानमा श्रीमानले श्रीमतीलाई शंकाको दृष्टिले हेर्दा पछिल्लो घ,टना भएको देखिन्छ’ उनले भने ।

प्रहरी भने घ,टना भएकै दिन शंकर भागेर भारत पुगेको जानकारीमा आएको र उनलाई खोजिरहेको बताउँछ ।

घ,टनाबारे तीन घण्टा ढिलो जानकारी हुँदा उसले भाग्ने मौका पायो । तर हामी उसलाई ट्रयाक गरेर खोजिरहेका छौं, महोत्तरीका प्रहरी प्रमुख पंगेनीले भने ।