योगेश राल्फाली
क्याम्पस पढ्न जाँदा मात्रै हैन घाँस दाउरा मेलापात गर्दा पनि नोर्गिन र पासाङ सँगसँगै जाने गर्थे । दुबै जना एक आपसमा औदी मन पराउँथे । घर गाउँले र छरछिमेकीले पनि यी दुईको जोडीलाई खुब प्रसंशा गर्थे । दुबैको घरपरिवारले पनि यी दुईको प्रेम स्वीकारी सकेको अवस्था थियो । नोर्गिन र पासाङ एक अर्का बिना बाँच्न नसक्ने अवस्थामा गहिरो प्रेम बसिसकेको थियो । नोर्गिनको परिवार मध्यम वर्गका थिएभने पासाङको परिवार भने अत्यन्त गरीब । उमेले नेटो काट्दै गएसँगै दुबै परिवारबाट पासाङ र नोर्गिनको विवाहको कुरा चल्छ । आफ्नो मुटुलाई घरमा भित्र्याउन पासाङलाई मन नभएको त कहाँ हो र ? तर घरको नाजुक अबस्था अनि सिरानी मुनि राखिएको बेकामे व्याज्लरको प्रमाण–पत्र साथै आफू बेरोजगारका कारण तत्काल विवाह गर्ने मुडमा छैन उ ।

तर नोर्गिन भने तत्काल विवाह गरेर हरहालतमा पासाङलाई आफ्नो बनाउन चाहन्थी । पासाङको परिस्थिति भने नोर्गिनले सोचे जस्तो अवस्थामा थिएन । बिहान बेलुका छाक टार्न धौ–धौ अवस्थामा नोर्गिनलाई घरमा भित्र्याउदा भोलि नोर्गिन पनि तीनै समस्या र अभावको भूमरीमा रुमलीदा उसको मन कति रोला भन्ने मनोदशा थियो पासाङको । जब घरपरिवारमा विवाहको कुरो चल्न थाल्छ त्यसदिनदेखि निन्द्रा परेको छैन पासाङलाई । सोच्दा सोच्दै हप्ता बित्यो । मंसीरमा विवाह गर्ने गाँईगुई छ दुबैको परिवारमा । पासाङले आमा बालाई विवाह गर्ने पैसा छैन कसरी विवाह गर्ने भनी सल्लाह माग्दा घर जग्गा धितो राखेर ऋण निकाल्ने सल्लाह हुन्छ । ठीक यसै बेला पासाङले बरु ऋण निकालेर दुई÷तीन साल कमाएर आएपछि विवाह गर्ने प्रस्ताव राख्छन् । आमा बुबालाई पनि पासाङको कुरा ठीकै लाग्छ । पासाङलाई एक चरण विदेश पठाउने सल्लाह मिल्छ । तर यो कुरा नोर्गिनलाई तत्काल भन्न हुन्न भन्ने घरसल्लाह हुन्छ । पारिवारिक सल्लाह बमोजिम पासाङ मेनवापर धाउन थाल्छन् । बुबा भने जग्गा धनी प्रमाणपत्र बोकेर बैंक धाउन थाल्छन् । पासाङ विदेश जाने चक्करमा लाग्दा नोर्गिनसँगको भेटघाट पातलिनु स्वभाविकै हो । पासाङ अचेल आफूबाट टाढिदै गएकोमा पक्कै विवाहको तयारीमा होला भन्ने सोचेकी थिई नोर्गिनले । पासाङसँगको भेटघाट पातलिएकोमा मनमा भने भत्भती ज्वाला दन्किरहेको थियो नोर्गिनको । पानी बिना माछा बाँच्न सक्ला तर पासाङ बिना बाँच्न नसक्ने अवस्थामा थिई नोर्गिन । पासाङ टाढिदै गएको कतै आफूलाई धोका दिन त होइन भन्ने आशंकाले पनि पिरोल्न थाल्यो नोर्गिनलाई । पासाङ भने विदेश जाने तयारीमा दौडधुपमा हुन्छ । विदेश जाने चक्करमा पासाङ हप्ता दिन लामो सहर बसाई हुन्छ । तर नोर्गिन भने पासाङले विभिन्न बहानामा आफूबाट टाढिन खोजेकै हो भन्ने निश्कर्षमा पुग्छे । साँझ विहान फोनमा गफ नभएको भने होइन । पासाङ र घरपरिवारले विदेश जाने कुरा भने घरगाउँले कसैलाई सुनाएको छैन । पासाङको बुबाले पनि छोरालाई परदेश पठाउन ऋण काडेर खर्चको जोहो गरिसकेको हुन्छ ।

नोर्गिनको शंका र दिनदिनको कचकचले गर्दा पासाङले केही दिन मोबाईलबाट सिम निकालेर राख्छन् । हुन त पासाङलाई पनि नोर्गिनबाट टाढा हुने मन त कहाँ थियो र ? नोर्गिनले मोबाइल किन बन्द भनि सोधि भने हराएको भनौला भन्ने सोचले पासाङले यसो गरेका हुन् । पासाङ घरि श्रमकार्यालय धपाउने घरि मेनपावर धाउने घरि ओरिनटेसन क्लास धाउने गर्दा झन्नै महिना बित्छ । उता नोर्गिन भने पासाङको चाला र बन्द मोबाईलका कारण दिनरात छटपटिन थाल्छे । साँझ विहान पासाङको घरमा बा आमालाई बुझ्न पासाङको घरमा पुग्छे । तर पासाङका बा आमाले पनि छोराको सल्लाह अनुसार निधो कुरा दिन्नन् । पासाङको पारिवारिक गतिविधि देखेर हैरान छें नोर्गिन । कतै घर सल्लाहले नै आफूलाई छोड्न खोजेको त हैन ? भन्ने अड्कल काट्छे नोर्गिन । विदेश जाने मेसो मिलाउँदा एक महिना लामो शहर बसाईपछि घर फर्किन्छ पासाङ । पासाङ घर आएको पत्तो पाउन साथ पासाङकोमा पुग्छे नोर्गिन । आफूलाई एक्लै छाडेर मोबाईल बन्द गरेकोमा रिस पोख्दै नोर्गिन रुन थाल्छे । पासाङ नोर्गिनलाई सम्झाउन लाख कोशिस गर्छ तर नोर्गिनको आँखाबाट आँसु रोकिएन । विदेश जाने करिब करिब निधो भइसकेकोले अब नोर्गिनलाई सबै कुरा बताउने सल्लाह हुन्छ पासाङको परिवारको । विदेश जाने कुराले झन विलौना गर्दै रुन थालि नोर्गिन । एक महिना काठमाडौं बस्दा त मोबाईल बन्द गर्नेले वर्षाै विदेश जाँदा त आफूबाट टाढिन्छ, अर्काेसँग विवाह गर्छ भन्दै रुन थालिन नोर्गिन । पासाङको घरमा आजै भित्रिने र पासाङलाई आफ्नो बनाई छाड्ने अड्डी कस्छे नोर्गिन । पासाङ आफू नोर्गिनको बाहेक कसैको होइन, बाध्यता बुझ्न सम्झाउन थाल्छ तर आज नोर्गिन सम्झने अवस्थामा छैनन् ।

आमा बुबाको लाखौ कोशिस पश्चात पासाङ विदेश गएपनि घरमा भित्र्याएर मात्रै जाने सर्तमा नोर्गिन पुगि । नोर्गिनको जिद्दी र आफ्नो बाध्यता मिलाउन पासाङलाई महाभारत भयो । विवाहपछि गर्ने तर विदेश जानु अगाडि नोर्गिनलाई घरमा भित्र्याई राख्ने सल्लाह बमोजिम नोर्गिन रुदै घर गई । भोलिपल्ट पासाङ र बुबा हिजोको सल्लाह अनुसार नोर्गिनको घरमा पुग्छन् । नोर्गिनको परिवारले पनि सल्लाह बमोजिम हुन्छ भन्छन् । तर नोर्गिनको मनबाट चिसो भने हटेको छैन । उनको मनमा अनेकौ तर्कनाहरु खोलिरहेछ । पासाङको बाउ छोरा फर्केपछि त झन नोर्गिन चोटामा गएर भकानिएर रुन थाल्छे । पासाङले आफूलाई धोका दिन चालेको चाल मात्रै हो भन्ने निश्कर्षमा पुग्छे उ । यही शंका उपशंकाले रातभरी जाग बसीन नोर्गिन । नोर्गिनको घरबाट बिदा भएर साँझ घर पुग्ने बित्तिकै पासाङलाई भोलि जसरी भएपनि मेनपावर आईपुग्नु भनेर फोन आउँछ । भोलिपल्ट विहानै पुनः काठमाडौं लाग्छ पासाङ । विहानै किन फोन गर्नु दिउँसो गरौला भनेर नोर्गिनलाई फोन नगरी लाग्छ पासाङ । बीच बाटोमा पुग्दा नोर्गिनको फोन आउँछ । पासाङ आफूलाई केही नभनि काठमाडौं गएकोमा झन आगो हुन्छे नोर्गिन । पासाङ काठमाडौं हिडेको सुन्ने बित्तिकै फोन थपक्क काटेर सिम झिक्छे । नोर्गिनलाई सम्झाउन सयौ पटक फोन गर्छ पासाङ तर सम्पर्क हुन सकेन । अस्ति पासाङले जस्तै गरि मोबाईलको सिम झिकेर नोर्गिनले ।

विदेश जाने बहानामा आफूलाई धोका दिन खोजेको निश्कर्षमा पुग्छे नोर्गिन । जसरी भएपनि पासाङलाई विदेश नपठाउने र आफ्नो बनाई छाड्ने योजना बुन्न थाल्छे पासाङ । योजना सोच्दै आँखाभरी आँसु पार्दै विछ्याउनमा छे नोर्गिन । सोच्दा सोच्दै पासाङले आफ्नो भावना माथि बलत्कार गरेको निश्कर्षमा पुग्छे र एकोहोरिदै नजिकैको बजारमा गई नयाँ सिम लिन्छे पुरानो सिम नचलाएर पछि पासाङसँग उसको सम्पर्क नै हुन्न । आफ्नो भावना माथि पासाङले बलात्कार गरेको सोच्दै नजिकैको चौकीमा गई नोर्गिनले पासाङलाई बलात्कारको आरोपमा निवेदन दिन्छे । वास्तवमै बलात्कार गरेको हो भने किटानी जाहेरी दिन सल्लाह हुन्छ त्यहाँ । यसरी मुद्दा दिएपछि पुलिसले पासाङ समात्छ त्यसपछि मिलापत्र गरौला उ विदेश जान बन्द हुन्छ । पासाङ आफ्नो भईहाल्छ भन्ने छोटो बुद्धिमा पुग्छे नोर्गिन । पासाङलाई आफ्नो बनाएरै छाड्ने अड्डीले नोर्गिन यतिसम्म तल गिरेर पासाङमाथि आरोप लगाउन पुगिन । पासाङ भने विदेश जाने चक्करमा हुन्छ । मेनपावर पुगेर बुझ्दा अबको ४ दिनमा परदेशीनु पर्ने त्यसभन्दा एकदिन अगाडि पैसा बुझाउनुपर्ने सल्लाह हुन्छ । मेनवारबाट । तयही सल्लाह अनुसार तुरुन्तै घर फर्कन्छ पासाङ । तर दुर्भाग्य पासाङ घर आएको खबर आउने बितिकै प्रहरी आएर बलत्कारको मुद्दामा समातेर लग्छ पासाङलाई ।

पासाङलाई आफ्नो बनाउने दुश्चक्रमा कुबुद्धि लिदा आज नोर्गिनले कहिल्यै नमेटिने दाग लगाई । हाम्रो कानुन पनि कानुनै हो । प्रमाण– खोज्दैन बोलिदिएकै भरमा यस्ता जघन्य मुद्दा लाग्ने गर्छ । क्षणिकको छोटो सोचमा नोर्गिनले पासाङलाई खोरमा हालि । हुन त उनले आफ्नो बनाउन त्यसो गरेकी हो । तर मुद्दा दर्ता भईसकेपछि अदालती फैसला बेगर केही गर्न सक्ने अवस्था छैन । नोर्गिनले सोचे जस्तो सजिलो छैन कानुन । आफ्नो जिन्दगीलाई आफ्नैले आज कहिल्यै नमेटिने दाग लगाई । पासाङ अब यो झुटो मुद्दाबाट उम्किन सक्ला नसक्ला ? तर दाग भने कहिल्यै नमेटिने भो । नोर्गिनले झुटो हो भने पनि अब पासाङ फस्यो नै । आज विदेश जाने र केही कमाएर ल्याई नोर्गिनसँग विवाह गर्ने पासाङको सपना विपनाको खोरमा थुनिएको छ, नराम्रो दाग बोकेर । आफ्नैले रहेछ यहाँ फसाउने विगार्ने । मात्र पासाङ अब अदालती फैसलाको पर्खाइमा छ झुठो मुद्दामा नमेटिने दाग बोकेर………… ।