हामी जहिले पनि खुशी हुन चाहान्छौ तर आफू खुशी हुन अरुलाई खुशी दिनुपर्छ भन्ने कुरा चाहि बिर्सन्छौ । सबैको आ आफ्नो सवारी साधन भए पनि सबै आफ्नो तरिकाले जाँदा अलि खल्लो हुने पो भनि हामीले टुरिष्ट बस नै दुई दिनको लागि रिर्जभ गरे जार्ने भयो । जसले गर्दा हामी सबै कार्यक्रम अवधिभर सँगै रहने र सगै एउटै बसको यात्रा गर्दा रमाईलो पनि हुने ।
बिष्णु गिरी ‘निश्चल‘
जीवनमा धेरै घटनाहरु घटने गर्छन कसैलाई क्यामेरामा कैद गर्न सकिन्छ कसैलाई सकिदैन कैद गर्न सकिएकाहरूले हाम्रो मस्तिष्क र जीवनलाई सदैव उर्जाशील बनाउन सहयोग गर्छ । हामी जहिले पनि खुशी हुन चाहान्छौ तर आफू खुशी हुन अरुलाई खुशी दिनुपर्छ भन्ने कुरा चाहि बिर्सन्छौ । बर्षमा एकपटक अफिसियल कार्यक्रममा सहभागिता हुदाँ पनि हामी पुरै समय दिन सक्दैनौ त्यो मानबिय स्वभाव नै हो । हामी कार्यरत संस्थाबाट म्यानेजमेन्ट सबै र कर्मचारीगरी २४ जना रिफरेसमेन्ट सहितको यात्रा गर्ने भन्ने बारेमा छलफल हुदाँ हामी सबैको रोजाई काठमाडौबाट नजिकै रहेको मकवानपुरको चित्लाङ जाने निधो गरीयो । सो स्थान काठमाडौंबाट चारवटा रुट भएर चित्लाङ पुग्न सकिन्छ । सबैभन्दा कम दुरी कलंकी हुँदै चन्द्रागिरि भएर थानकोटबाट १८ किलोमिटरमा चित्लाङ पुग्न सकिन्छ । काठमाडौंबाट मातातिर्थ सःखेल हुँदै जाने हो भने करीब २७ किलोमिटर चित्लाङ पर्छ । दक्षिणकाली फर्पिङ कुलेखानी भएर जाँदा ५२ किलो मिटरको दुरीमा चित्लाङ पुगिन्छ । अर्को अझै थानकोट नौबिसे टिस्टुङ हुँदै पनि चित्लाङ पुग्न सकिन्छ । तर हामीले छोटो बाटो नै रोज्यौ ।

हाम्रो यात्रा यहि चैत्र १३ र १४ गते थियो । देशले नयाँ र युवा प्रधानमन्त्री पाउँदै थियो सोही दिन हामी रिफरेसमेन्टको लागि चित्लाङ जाँदै थियौ । सबैको आप आफ्नो सवारी साधन भए पनि सबै आफ्नो तरिकाले जाँदा अलि खल्लो हुने पो भनि हामीले टुरिष्ट बस नै दुई दिनको लागि रिर्जभ गरे जार्ने भयो । जसले गर्दा हामी सबै कार्यक्रम अवधिभर सँगै रहने र सगै एउटै बसको यात्रा गर्दा रमाईलो पनि हुने । हामी चैत्र १३ गते सुन्धरामा सबैलाई नौ बजे बिहानै भेटन भन्यौ । तर नेपालीको समय न हो कहिले सोचेजस्तो हुन्छ गाडि खोज्न र म बाहेक तोकिएको समयमा कोही आई पुगेनौ तर कार्यालय आएर सबैलाई सम्पर्क गरेपछि हामी आधा घण्टामा हिडने तयारी गदै थियौ एक जना सर एक्कासी नजाने कुरा भयो । हामी अचम्ममा परियो पछि थाहा भो वहाँको परिवारको सदस्यको सामान्य सवारी दुर्धटना भएको रहेछ ।
पछि बहाँले त्यसको ब्यबस्थापन गरेर आफै आउँछु भन्नु भयो बहाँलाई केही समय कुरयौ र हामी मैक, चाउँचाउ,चना लगायतका बाटोमा खाने कुराको केही जोहो गरेर यात्रामा निस्कयौ । कलकीमा दूई जना साथी र थानकोटमा एक जना साथीलाई रिसीभ गरेर हामी चित्लाङको यात्रामा निस्क्कीयौ । यात्रामा बसमा केही राजीतिक केही रमाईलो केही छेडखान केही हासीमजा केही नाच्दै रमाईलो गदै हामीले यात्रा अगाडि बढायौ ।

लाग्थ्यो हामी हाँस्न, नाच्न र गाउनकै लागि जन्मेका हौं । बाटो साँघुरो थियो । ठुलो बस छिर्न पनि गाह्रो तर हामी त्यही बाटोमा गुडिरहेको बसभित्रै नाच्यौं । कहिले बजिरहेको गीतसँगै ठुल्ठुला आवाजमा गीत गाउथ्यौं । कहिले गीतको शब्दसँगै चित्लाङ नै थर्कने गरी हास्थ्यौं । त कहिले अभिनय र नक्कल गर्दै नाच्यौं । बिचमा चन्द्रगिरीको एक होटलमा हामीले नास्ता गरयौ । होटलमा भएको सबै खानेकुरा खाईदियौ जम्मा खादा रु ४२०० भएछ । बसमा निकै नाच्दै, हाँस्दै र उफँ्रदै हामी २ घण्टामा चित्लाङ पुग्यौ । चित्लाङ प्राचीन सम्पदाले मात्र होइन, कला संस्कृतीले पनि धनी पाइयो । तीनतिर हरिया पहाडले ढाकिएको र बीचमा समथर खेतीयोग्य जमिन देख्दा आँखाको धित मर्नेगरी हेरेको हेर्यै भयौं । त्यति मात्रै होइन हामीले आदिबाटोभरि लालिगुराँससँग रमायौ ।
जब हामी बसबाट ओर्लिएर होटलमा पुग्यौ हामीलाई स्वागत गर्न होटलका कर्मचारी थिए । होटल पुग्नासाँथ हामी कोठामा गयौ फ्रेस भईयो हामी बस्ने होटेल फोटोजेनिक बनाएको रहेछ । सबै सहभागिहरुले आआफ्नो तरिकाले फोटो खिचे टिकटक बनाएर रमाईलो गरियो । दिउँसो ३ बजे खाजा खाएपछि पानि परयौ त्यसपछि सबै मिल्ने मिल्ने साथीहरुसँग बसेर रमाइलो गफगाफ गर्न थालियो । मकवानपुरको चित्लाङ कृषि, पर्यटन र पुरातात्विक सम्पदाले भरिपूर्ण उपत्यका हो, चित्लाङमा बाख्रापालनबाट चिज उत्पादन हुन्छ, मौसमी तथा बेमौसमी तरकारी खेती गरिन्छ, र यहाँ ऐतिहासिक पदमार्ग र पुरातात्विक महत्त्वका संरचनाहरू छन् । वरिपरि चुरे रेन्जको पहाड, बिचमा केही समथर भूभाग, हरियाली वातावरण अनि प्राचीन ठाउँ । पहिलो पटक पुग्ने जो कोहीलाई मोहित बनाउँछ चित्लाङले हामीलाई पनि त्यसै भयो म भने पहिलो पटक चित्लाङगएको होईन् । यस क्षेत्रमा बाख्राको दुधबाट चिज बनाउने उद्योग स्थापना गरिएको छ । चित्लाङमा उत्पादित बाख्राको दुधबाट बनेका चिज स्वादिलो, गुणस्तरीय हुन्छ । यहाँ पुराना मन्दिर, पाटी–पौवा, पदमार्ग, दरबार र स्मारकहरूले नेपालका राजनीतिक, धार्मिक र सामाजिक इतिहासको झलक दिने स्थानीयसँग कुरा गर्दा बताए ।

चित्लाङ‘लालीगुराँस पदमार्ग’ जस्ता पदमार्गहरूले प्राकृतिक सुन्दरतालाई नजिकबाट अनुभव गर्ने अवसर पाईयो । काष्ठकलाको अनुपम नमुनाहरू पाटी–पौवामा प्रहरी चौकी, सामुदायिक पुस्तकालयहरुले थप आर्कषित गरेको छ । चित्लाङ नजिकै रहेको इन्द्रसरोवर मानव निर्मित ताल हो । यो ताल ७ किलोमिटर लम्बाइ र २ किलोमिटर चौडाइको छ ।आफूसँग थोरै फूर्सदको समय छ र त्यसलाई कसरी मनोरञ्जनात्मक बनाउने भन्ने सोचिरहनुभएको छ भने तपाईंको लागि चित्लाङको एक दिन एक रातको बसाइ नै काफी छ । बाहै्र महिना चिसो भइरहने ठाउँ, हरिया फाँट र हरिया जंगल नियाल्दै स्थानीय स्तरमै उत्पादित खानाको स्वादका चित्लाङमा पाईन्छ । शुरुमा शुक्रबार र शनिबार मात्र चित्लाङमा आन्तरिक पर्यटकको भीड हुने गरेकोमा अहिले भने सातै दिन उत्तिकै आन्तरिक पर्यटक आउने गर्छन् ।

यहाँ क्याम्प फायरसँगै गीत संगीतमा झुम्दै नाँच्न पाइन्छ । हामीले पनि बारबिकी गरयौ । मनलागेको खाने कुरा खायौ । कोही नाच्नमा ब्यस्त कोही टेबुलटेनीस खेल्ने, कोही स्नुकर , कोही पौडी कोही खानामा रमाउने कोही शान्त बाताबरणमा रिर्सोट वरफर घुम्पीर गर्ने गरेर रमाईलो गरियो । बाहिर पानि परिरहेकोले कोही साथीले तास पनि खेले । हामी भने एक मित्रले अस्टेलियाबाट त्याएको रक्सी बाट बनाएको कोक्टेल खाने अवसर पनि जुरयौ । हामी सबै खायौ रमायौ । चिकेन र र्पोर्कको बारबीकिले सबैको मन जित्यौ ।

शुक्रबार भएकोले होला हामी बसेको रिर्सोट भरिभराउ थियो । कर्मचारीले समयमै डेलीभरी गर्न सकेका थिएन भने खानामा खासै क्वालीटि नभएपनि हामी भने हामै साथीभाईको गफ र कुराकानीमा रमाईलो गरेका थियो । एक जना साथी चितवनबाट आएर साझमा सहभागि भएपछि झन रमाइलो माहोल बन्यो । बेलुका रमाईलो गरियो । हामीहरुले केही गेम फनि खेल्यौ जित्नेलाई उपहार पनि दियौ । तीन जना साथीले जित्नु भयो तर खेलमा सबैले सहभागिता जनाईयो ।
शनिबार बिहान केही साथी काठमाडौ जानै पर्ने भएकोले केही खल्लो महसुस भयो बहाँहरुलाई सामान्य ब्रेकफास्ट गराए मन गरुगो बनाएर बिदा गरेपनि बहाँहरुले हरेक हामीलाई फोन गरेर के भईरहेको छ भन्दा खुशी लाग्यो । हामी केही समय हाइकिङ पनि गयौ । सहभागी साथीहरुले धेरै कपडा लिएर आउनु भएको रहेछ । पानि परेकाले अन्य धेरै ठाउँ धुम्न नगए पनि होटल परिसर मै कपडा फेरी फेरी फोटो र टिकटक बनाएको हेर्दा निक्कै रमाईलो भयो । मान्छे खुशी हुन् चाहे सानो कुरामा पनि रमाउन सक्दो रहेछ । शनिबारनै बिहानको खाजापछि रिसोर्टकै कर्मचारीले गाउँ भ्रमणमा लैजाने योजना भएपनि पानि परेकाले हामी त्यसमा सहभागि हुन सकेनौ तर केही समय पानी रोकीएको मौका छोपेर हामीले डाँडा काडाको यात्रा गरयौ । लागिगुरास फुलसँग रमायौ । फोटो खिच्चौ । धुलो, धुवाँले गाँजेको काठमाडौंबाट उम्किएर केही दिन नजिकैको शान्त, सुरक्षित र रमणीय ठाउँमा जान चाहनुहुन्छ त्ययो गन्तब्य बन्न सक्छ चित्लाङ । हामी २४ जनाको सहभागी भएको यो यात्रामा पुरुष भन्दा महिलै सहभागिता बढी थियो । हामीले दुई दिनको यात्रामा होटलको बसाई धुमाई रमाईलो गरी करिब एक लाख तिस हजार रुपैयाँमा यात्रा सफल भयौ । थोरै खर्च राम्रो र आत्मीय यात्रा गर्ने बाताबरण बनेकोमा आयोजकलाई बधाई ।