बाग्लुङबाट सानाे उमेरमा छोराछोरीलाई राम्रो भविष्य दिन पोखरा आएकी जमुनालाई श्रीमानले छोडेको धेरै वर्ष भैसक्यो।

श्रीमानले आर्को श्रीमती लिएर हिडेपछी छोराछोरिलाई एक्लैले पाल्दै आएकी थिइन।दु:ख गरेर हुर्काएको छोराछोरिको कामाई खाने बेलामा क्या’न्सर जस्तो ठूलो रो’ग लागेर बिजोक भएको छ।

आफुलाई यति ठूलो रो’ग लागेपछि जमुनालाई ठूलो दु’ख परेको छ।दिनरात दु’ख गरेर हुर्काएको छोराछोरीले अब कमाएर खुवाउलान् भन्ने आश अधुरो भएको छ।कमाउने समयमा बि’रामी आमाको स्याहार गर्नै ठिक्क हुन्छ।

दिनरात आमाको स्याहार गर्नुपरेक ले कमाउने कोहि छैनन्।घरमा कमाउने कोहि नभएपछी परिवारमा धेरै दु’ख परेको छ।

खाना,लाउन देखि कोठा भाडा समेत तिर्ने पैसा छैन।घर भाडा नतिरेको पनि १ वर्ष भन्दानी बढि भैसकेको छ।

उपचार गर्ने पैसा नहुँदा मृ’त्युको पर्खाइमा बित्ने गर्छ जमुनाको दिन र रात।उपचार नपाएर मृ’त्यु भैहालेमा छोराछोरिको अनुहार हेर्न पाउदिन भन्ने कुराले पनि दिनरात सताउने गर्छ जमुनालाइ।

आमाले दु:ख गरेर हुर्काएको छोराछोरिलाइ पनि आमाले कुनबेला छाडेर जाने हुन् भन्ने कुराले दिनरात सताउने गर्छ।