नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (नेकपा) आन्तरिक रुपमा संकटमा परेको बेला दुवै समूह शक्ति प्रदर्शनको होडबाजीमा छन् । उनीहरुले सडकलाई नै प्रयोग गर्दै आएका छन् ।
पौष ५ गते प्रधानमन्त्री खड्गप्रसाद ओलीले गरेको सिफारिसका आधारमा राष्ट्रपतिले प्रतिनिधिसभा भंग गरेपछि नेकपामा प्रष्ट रुपमा दुई धार देखिएको छ । त्यही दिन नेकपा दाहाल–नेपाल समूहका ७ जना मन्त्रीले राजीनामा दिएका थिए । प्रधानमन्त्रीले आफ्नो कदमको बचाउ गर्दै आएका छन् भने अर्को पक्षले ओलीको कदम प्रतिगामी र असंवैधानिक भएको भन्दै सडक आन्दोलनलाई अन्तिम विकल्प ठान्दै आएको छ । दुवै समूह सडकमा आएर आफूसँग बढी मान्छे भएको र आफू नै आधिकारिक पार्टी भएको दाबी गर्दैछन् तर सडकमा आएका सबै मान्छे आफ्ना हुँदैनन् भन्ने उनीहरुले बुझेका छैनन् ।
दुवै समूहले भाडाका मानिस ल्याएका छन्, उनीहरुले केवल सभामा देखिने र संख्या बढाउने मात्र गरेका छन् उनीहरुलाई किन र केका लागि सभामा आयौं भन्ने पनि थाहा छैन । पार्टीहरुले विभिन्न आश्वासन दिएर सर्वसाधारणलाई काठमाडौं ल्याएका छन् । पार्टीको आधिकारिकताको विवाद कायम रहेको बेला देखिने शक्ति प्रदर्शनलाई नै उनीहरुले निर्णायक ठान्दै आएका छन् । पार्टीका दुवै समुह सडकमा आएपछि जनता भने अन्यौलमा परेका छन् । ओलीले वैशाखमा निर्वाचन गर्ने भएकाले त्यसको प्रचारको अभियान चलाएका छन्, उता अर्को पक्षले पनि ओलीको कदमको विरोधमा नागरिकलाई चेतना बाँड्दै आएको छ ।
सभामा एकले अर्कालाई गाली गरेर आफूमात्र राम्रो बन्ने प्रयास गरेका छन् । हिजो पार्टीमा हुँदा सँगै काम गरेकाहरु आज आएर मत विभाजन भएपछि विगतका घटनाक्रमलाई पनि ल्याएर आरोप प्रत्यारोप गर्न थालेका छन् त्यसो हुँदा राजनीतिक दल र उनीहरुको आचरणप्रति मानिसको विश्वास घट्दै गएको छ ।