झापा अर्जुनधारा नगरपालिका १ का यज्ञ प्रसाद तिवारी १८ महिना अघिसम्म ग्रील व्यवसायमा काम गर्थे । उनले त्यहाँ काम गरेबापत महिनाको १२ हजार तलब थाप्थे । बढ्दो महँगी सँगै उनलाई ५ जनाको परिवार पाल्न धौ धौ हुन्थ्यो । जसोतसो गुजारा चराइरहेका थिए । श्रीमती गाउँकै हाम्रो स्वावलम्बी सामाजिक उद्यमी महिला सहकारी संस्थामा आबद्ध थिइन् । उक्त सहकारीले ऋण तथा बचतको काम मात्रै गर्थ्यो ।

तर पछि सहकारीले हरफेसँग समन्वय गरेसँगै किसानको लागि वरदान साबित भएको छ । हरफेसँग समन्वय गरेसँगै बाख्रा तथा गाई÷भैँसी पालनको तालिम दिने भयो । तिवारीलाई पहिलादेखि नै बाख्रा पालन गर्ने चाहना भए पनि आर्थिक अभावका कारण लगानी गर्न सकिरहेका थिएनन् ।

व्यापारीले घरघरबाटै खसी बोका लैजाने गरेको छ । यता सहकारीले पनि किसानहरूदेखि खसी बोका किनेर बिक्री गर्ने गरेको छ । तर सहकारीलाई बिक्री गर्दा व्यापारीलाई भन्दा केही कममा बिक्री गर्नु पर्दा व्यापारीलाई नै बिक्री गर्ने गरेको उनले बताए । ‘सहकारीले पनि बिक्री भएन भने हामी किन्छौँ भनेको थियो’ यज्ञ बहादुरले भने,‘तर अलि सस्तोमा बिक्री गर्नु पर्ने हुन्छ । अहिले घरमै आएर व्यापारीले किनिरहेको छ भने किन सहकारीलाई दिने ? 

पछि धेरै बिक्री गर्नु पर्ने भयो भने सहकारीलाई पनि दिन्छु ।’ उनले १८ महिनाको अवधिमा ५/६ लाख आम्दानी गरिसकेका छन् । उनले छोटो समयमा नै यति धेरै प्रगति गरेको देखेर गाउँले पनि छक्क पर्छन् । ऋण पनि तिरिसक्न लागेका छन् । ‘महिनैपिच्छे ब्याज तिर्छु भने ३/३ महिनामा किस्ता । अब त बैङ्कको ऋण पनि तिरिसक्न लागेको छु ।’ उनले खसी हुँदै हलोखबरसँग भने ।

समय समयमा हेफरले आयोजना गरेको तालिमहरूमा सहभागी हुने अवसर पाएका कारण उनलाई बाख्रा पालनबाट प्रगति गर्न सजिलो भएको छ । बाख्राको मनोविज्ञान बुझ् नसक्ने भएका छन् उनी अहिले। बाख्राले के खोजेको छरु के भएको छरु स्वास्थ्य अवस्था के छरु भन्ने कुरा हेर्नासाथ थाहा पाइहाल्ने उनी बताउँछन्।